Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/7199 K.2012/10950

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Sanık hakkında 2004 ve 2005 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açıldığı cihetle; her takvim yılında kendi içerisinde "teselsül eden" sahte fatura düzenleme suçlarının" birbirlerinden bağımsız ve ayrı suçları teşkil edeceği gözetilerek; sanık hakkında her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm tesisi yerine yazılı şekilde teselsül eden tek suç kabulü ile tek ceza tayini,

2-Sahte faturaların ele geçirilememiş olması ve sanığın yetkilisi bulunduğu şirket tarafından vergi dairesine, en son 2005 yılı Ocak ayında beyanname verilmiş olması karşısında; 2005 takvim yılına ilişkin en son faturanın Ocak ayında düzenlendiğini kabulde zorunluluk bulunduğu, bu nedenle 2004 takvim yılı ve 2005 yılı Ocak ayında sahte fatura düzenlemek suçlarına ilişkin olarak suç tarihlerinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun lehe olduğu gözetilmeden ve lehe yasanın belirlenmesi için denetime olanak sağlanacak şekilde uygulamalı karşılaştırma da yapılmadan, yazılı şekilde uygulama yapılması,

3- Sanığa ait adli sicil kaydındaki mahkumiyetlere ilişkin kararların kesinleşme ve infaz tarihlerini içeren onaylı örnekleri getirtilip incelenerek, tekerrür koşullarının oluşup oluşmadığının tartışılmaması,

Kabule göre ise de;

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,