Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/8230 K.2013/15401

2-Sanık ...'in üzerine atılı sahte fatura düzenlemek suçundan; mahkumiyet

I- Sanık ... hakkında kayıt ve belgeleri tahrif etmek ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemek suçundan verilen beraat kararına karşı yapılan temyiz incelemesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçların yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4,

104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık ... hakkında "2002-2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen karara karşı yapılan temyiz incelemesine gelince;

1- Sanık ... hakkında düzenlenen 24.11.2006 tarihli kaçakçılık(vergi) suçu raporunda 2002-2003-2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suretiyle vergi ziyaına neden olduğu ve 2002-2003-2004 yıllarında belgeleri tahrif etmek iddiasında, alınan 29.11.2006 tarihli mütalaada ise vergi suçu raporuna atıfta bulunularak 359/a-2 ve 359/b-1 suçlarından suç duyurusunda bulunulduğu, 22.05.2009 tarihli iddianame ile sanık ...

Ağaçdikenin üzerine atılı suçların "2002-2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan 359/a-2 ile 359/b-1. maddeleri sevkiyle dava açılmış olup, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek veya kullanmak suçundan açılmış bir dava bulunmadığı anlaşılmakla, 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesinde düzenlenen sahte fatura düzenlemek ve kullanmak fiillerinin birbirlerinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturdukları, yine Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçları bakımından da her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu,

aynı takvim yılında farklı dönemlerde birden çok sahte fatura düzenlenmesi veya kullanılması durumunda faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınıp temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve her bir takvim yılı için hem kullanmaktan hem de düzenlemekten ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, iddianame kapsamı dışına çıkılarak dava açılmayan bu takvim yılına ilişkin olarak son faturanın 2005 yılında düzenlendiği ve temadinin de bu yılda sona erdiği gerekçesiyle hüküm kurulması,