KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2012/9008 E., 2012/14522 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Eylül 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan açılan kamu davasının özel belgede sahtecilik olarak kabulu
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 207/1 ve 765 sayılı TCK.nun 345 ile 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına dair.
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Sanık ..., ..., ... ve ...'ın suç tarihinde İstanbul Dokumacılar Esnaf Odasının başkanı,eski başkanı ve genel sekreteri olarak görev yaptıkları, sanık ... oda üyesi olmadığı halde üye kayıt defterinin 116. sırasına sonradan kaydının yapılarak 18.02.1976 ile 23.06.1999 tarihleri arasında odaya kayıtlıymış gibi “ Sigortalıların İşi Terk Etmesi Halinde Bağkur’a Vereceği Belge” başlıklı evrakı sahte olarak düzenleyip sanık ...'e verdikleri, aldığı vekalet gereğince sanık ...'ın bu belgeler ile sanık ...'nin Bağkur' dan yaşlılık (emeklilik) aylığı alabilmesi için emeklilik mürcaatında bulunduğu iddia olunmasına göre;
suç tarihinde yürürlükte bulunan 507 sayılı Kanunun 112 ve daha sonra 21.06.2005 gün ve 25852 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5362 sayılı Kanunun 59. maddesine göre “Esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşlarının yetkili organlarının üyeleri ve genel sekreterleri ile personelin.... diğer her çeşit evrak ve defterleri üzerinde suç işledikleri takdirde, bu suçlardan dolayı,
adli olarak kamu görevlileri gibi ceza görürler.” hükmü uyarınca oda başkanı ve personeli olan sanıklar ve bu kişilere iştirak eden diğer sanıkların eylemlerinin sübutu halinde 765 sayılı TCK'nun 339/1 (5237 sayılı TCK’nun 204/2). maddesinde yazılı suçu oluşturacağı ve zamanaşımı yönünden lehe bulunan 765 sayılı TCK.nun 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen sürenin hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2012/9008, K. 2012/14522, 10 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama