Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/9451 K.2013/13459

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.04.2009 gün 214/98 ve 26.03.2013 gün ve 1318/108 sayılı kararlarında açıklandığı üzere yoklukta verilen hükümde yanılgıya yol açacak biçimde yasa yolu süresinin başlangıcı ile şeklinin gösterilmemesi,

ayrıca sanığın yokluğunda verilen hükmün 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca yapılan tebliğ işleminin tebliğ yapılan adrese daha önce adli mercilerce usulünce bir tebligat yapılmamış olması ve bu adresin 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35/son maddesi kapsamında sayılan adreslerden bulunmaması ve geçersiz olması nedeniyle, sanığın hükümden sonra seçtiği vekaletnameli müdafiinin 18.04.2011 tarihli dilekçesinin öğrenme üzerine süresinde verilmiş temyiz dilekçesi olduğunun kabulü gerekeceği belirlenerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; yapılan yargılamada sanığa yüklenen “nüfus cüzdanın da sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4,