Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/9694 K.2013/14116

2- Sahte fatura kullanmak suçundan açılan davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi.

I- Sanık hakkında "sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükme yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2000 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 01.05.2001 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında “defter ve belge ibraz etmemek” suçundan kurulan hükme yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Sanığın defter ve belgelerin muhasebecide olduğundan bahisle ibrazdan kaçındığı, defter ve belgelerin muhafaza sorumluluğunun mükellefe ait olup, 2000 yılı defterlerinin 2005 yılında muhasebecide bulunmasının mutad olmadığı, sanığın imzasınıda içerir 14.09.2005 tarihli tutanakta "işyeri ve şirket merkezinin inceleme yapılması için uygun olmadığının ve sanığın talebi üzerine incelemenin dairede yapılacağının" belirtilmesi bu halde Dairemizin süreklilik gösteren kararları ve Ceza Genel Kurulu’nun 23.11.1999 gün ve 1999/11-273/288 sayılı kararında da açıklandığı üzere,

213 sayılı Kanunun 139/1. madde ve fıkrasındaki incelemenin işyerinde yapılması zorunluluğunun bulunmadığı cihetle, sanığa yüklenen suçun unsurları itibariyle oluştuğu mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hatalı değerlendirme sonucu beraat kararı verilmesi,