Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/12811 K.2015/26769

1-Sanığın, 20.12.2005 ve 16.02.2006 tarihlerinde 2 defa kardeşi R.. T..'ın kimlik bilgileri ile muhtarlığa başvurarak nüfus cüzdan talep belgelerine kendi fotoğrafını yapıştırıp, nüfus müdürlüğünden iki defa nüfus cüzdanı aldığının iddia olunması, sanığın aşamalarda suça konu sahte nüfus cüzdan talep belgelerini düzenlemediğini ve sahte nüfus cüzdanı çıkarmadığını savunması karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından.

20.12.2005 tarihli nüfus cüzdan talep belgesi aslıda getirilip, sanığın resmi kurumlardaki suç tarihinden öncesine ait yazı ve imza örneklerinin temini ile suça konu nüfus cüzdan talep belgelerindeki yazı ve imzaların aidiyeti hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınması ve toplanan deliller bütün halinde değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında, belgelerde sahtecilik suçunun hukuki konusunun kamu güveni olduğu ve suç tarihleri ve zaman aralığı birlikte dikkate alınarak; sanığın fiillerinin her biri yenilenen kastla işlenmiş ayrı suçları mı, yoksa bir suç işleme kararının yerine getirilmesi amacıyla kanunun aynı hükmünü, kısa zaman aralıkları içerisinde, iki kez ihlal etmek suretiyle zincirleme tek suçu mu oluşturduğunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı,

3-Sanığın adli sicil kaydında geçen 3167 sayılı Kanunun 16/1. maddesi uyarınca verilen mahkumiyetlerine ilişkin eyleminin 31.01.2012 tarih ve 28193 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 03.02.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6273 sayılı Çek Kanununda değişiklik yapılmasına dair Kanun gereğince idari yaptırıma dönüştüğü cihetle, hükümden önce, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi gereğince, “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na karar verilip verilmeyeceğinin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,