Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/13092 K.2013/12702

Sanığa 08.03.2013 tarihinde yapılan tebligat, sanığın bilinen en son adresine yapılmadığından geçersiz olduğu cihetle, usul ve yasaya aykırı bulunan 26.03.2013 günlü, sanığın temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü:

1- Sanığın hakkında beraat kararı verilen sanık ...'e ait aracın motorlu araç trafik belgesindeki araç muayene bölümünde sahtecilik yaptığının iddia ve kabul olunması, sanık ...’ın diğer sanığın kendisini ilk anda teşhis edemediğini, polislerin kendisine ismiyle hitap etmesi üzerine, kendisini teşhis ettiğini ileri sürmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, kollukça düzenlenen yüzleştirme tutanağında hazır bulunan polis memurları ...ve ... dinlenilmeden ve sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delillerin nelerden ibaret olduğu kararda gösterilip tartışılmadan, soyut iddia ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının ( c ) bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, anılan fıkrada sayılan diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,