Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/1441 K.2014/20234

Temyiz dilekçesinin kapsamı itibarıyla, Cumhuriyet savcısının sanık aleyhine temyiz isteminin bulunmadığının kabulü ile yapılan incelemede gereği görüşüldü.

Sanığın aynı takvim yılı içerisinde birden çok sahte fatura ve müstahsil makbuzu düzenlediği anlaşılmakla; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere sahte belgelerin adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak:

1) Takdiri indirim uygulanırken suç tarihinde yürürlükte olmayan 765 sayılı TCK'nun 59. maddesinin uygulanması,

2) Adli emanetin 2008/86 nosunda kayıtlı suça konu belgelerin akıbeti hakkında bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;