KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2013/15349 E., 2015/23880 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Mart 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Sanıkların ayrı ayrı mahkumiyetlerine
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen araç sahibi sanık ...'nun tüm aşamalarda "araç muayenesini yaptırmak için ...
Toptancı Halinin yanında bulunan iş merkezine gittiğini, burada tanıştığı tanık ... ile bu hususta anlaşıp aracın muayenesini birlikte yaptırdığını, tanık ... ile ... nolu telefondan da iletişim kurduğunu, sanık ...'yu ilk defa duruşmada gördüğünü, daha öncesinde hiç görmediğini, ... ile de hiç karşılaşmadığını" beyan etmesi, sanık ...'in "belli bir süre tanık ...'in kendisine ait işyerinde ancak kendi ad ve hesabına çalıştığına" yönelik savunmasını diğer sanık...'un da doğrulaması,
savunmalarda adı geçen ve dosyada tanık olarak dinlenen ...'ın da sanıkların beyanları ile uyumlu şekilde soruşturma aşamasında işyeri adresi olarak sanık ...'e ait ... Toptancı Hali 201/10'da bulunan adresini ve telefon numarası olarak da ... numarasını vermiş olması, ayrıca tanık ...'in "olay sırasında...'un, ...'in işyerinde olup olmadığı,...'u telefon ile aranıp aramadığı" hususlarında çelişkili beyanlarda bulunması,
tanık ... ...'nun ise "sanık ... ile tanık ...'in aracın muayenesini yaptırmak üzere birlikte işyerinden ayrıldıklarını" beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından,
suça konu araç trafik belgesinde yer alan sahte muayene işlemindeki yazı ve rakamların sanıkların eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini yerine tanık ...'ın atfı cürüm mahiyetindeki ifadesine itibar edilerek eksik incelemeyle ve sanık ...'in diğer sanıklar ile muayene işlemini yaptırdığına dair beyanı olmamasına rağmen bu yöndeki gerekçeye binaen yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2013/15349, K. 2015/23880, 16 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama