Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/17903 K.2015/29669

Tanıklar S.. G.. ile İ.. G..'ün birbirlerini doğrular ifadeleri, sanığın araçlar ile ilgilendiğine dair beyanı şikayetçinin suç atması için bir nedenin bulunmaması ve tüm dosya içeriği karşısında mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Belgede sahtecilik suçunda aldatma niteliği bulunup bulunmadığının takdir ve tayini mahkemeye ait olup, emanetin 2010/2192 sırasında kayıtlı suça konu belge aslı duruşmaya getirtilerek, özellikleri tutanağı yazılıp, gerekçede aldatıcılık özelliği irdelenip ne şekilde haiz olduğu kararda açıklanıp tartışılarak, denetime olanak verecek şekilde dosya içine konulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan sanıkların kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin hak yoksunluklarının koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Adli emenatte kayıtlı suça konu belgelerin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmemesi,