Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/18674 K.2013/17099

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.04.2009 gün ve 214/98 sayılı kararında da açıklandığı üzere; hüküm ve kararlarda yasa yolu bildiriminin, yasa yolu, mercii, şekli ve süresini de kapsayacak şekilde açık ve anlaşılabilir olması zorunlu olup, hüküm sanığın yüzüne karşı tefhim kılındığı halde, temyiz süresinin başlangıcının yanılgıya yol açacak biçimde 'hükmün açıklanmasından veya tebliğinden itibaren' denilmek suretiyle usulüne uygun olarak gösterilmemesi nedeniyle, sanığın 04.06.2013 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü gerektiği cihetle, hukuki dayanaktan yoksun olarak verilen 04.06.2013 tarihli 'temyiz talebinin reddine' dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü;

CMK'nun 231. maddesinin uygulanmaması ile ilgili kısımda yazılı 'atılı suçun niteliği, sanığın kişilik hali ve suçun işleniş biçimi dikkate alındığında sanık hakkında CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,' biçimindeki gerekçede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, gösterilen sebeplerin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmaması için yeterli olduğu görülmekle, tebliğnamede yazılı 1 nolu bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/3. maddesi uyarınca sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendindeki hak yoksunluğunun uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,