Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/19089 K.2015/30097

Ceza Genel Kurulu'nun 14.10.2003 gün ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 gün 2011/8-335 Esas 2012/1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerekir. Belgede sahtecilik suçunun oluşabilmesi için düzenlenen veya değiştirilen ya da kullanılan belgenin, gerçek bir belge olduğu yönünde kişiyi yanıltıcı nitelikte olması gerekir.

Aldatıcılık özelliği bu suçun temel unsuru olup, özel bir incelemeye tabi tutulmadıkça belgenin kullanım alanına göre, işin uzması olan kişiler dışındaki insanlar tarafından gerçek olmadığı anlaşılamayan belge, sahte belge olarak kabul edilmelidir. Sahteciliğin kişileri aldatacak nitelikte (nesnel) olup olmadığı ve ilk bakışta anlaşılabilir olup olmadığı, şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir.

Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayini hakime ait olup, suça konu ve sahte olduğu kabul edilen trafik tescil belgeleri incelenmek suretiyle, özellikleri duruşma tutanağına yazılıp, gerekçede aldatıcılık yeteneği irdelenip ne şekilde haiz olduğu kararda açıklanıp tartışılarak denetime olanak verecek şekilde suça konu belge aslı dosya içerisinde bulundurulmadan ayrıca 31.05.2011 tarihli kriminal rapora göre suça konu plakalar üzerindeki soğuk mühür izlerinin teşhis ve tespite elverişli olmadığının, sahte veya gerçek olduğuna dair tespit yapılamadığının belirtilmesi karşısında;

öncelikle suça konu plakaların gerçek olup olmadığı hususunun ilgili trafik şube müdürlüğünden sorulması ve aracın kayden maliki olan As Bilge Çelik isimli şirket yetkilileri dinlenerek aracın ne şekilde ellerinden çıktığı hususunun araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,