Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/19673 K.2015/29234

1) Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.03.1998 gün ve 6/8-69 sayılı kararında da açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde borç, kandırıcı nitelikteki davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun oluşmayacağı cihetle; sanığın, malzeme aldığı şirkete katılan Y.. G..'nun borçlu olarak gösterildiği iki adet sahte bono verdiğinin iddia ve kabul edilmesi, ... Ltd.

Şti.'den mal alışverişi yaptığını, açık hesabının olduğunu savunması, dosya içerisinde müşteki cari açık hesap bilgisayar çıktısının yer alması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından, bono verilen borcun kaynağı olan eşyaların ne zaman temin edildiği belirlenip elde edilen tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanabilmesi için "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" gerektiği, sanığın, iki adet sahte senedi kullandığı olayda; belgelerin farklı tarihlerde düzenlendiği veya kullanıldığına dair dosyada bir tespit olmaması, aynı anda kullanılması durumunda, birden çok sahte belgenin düzenlenmesi/kullanılması olgusunun 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında nazara alınabileceği gözetilmeden ve bu hususta gerekli araştırma yapılmadan zincirleme suç hükümlerin uygulanması,

3) Adli emanetin 2009/377 sırasında kayıtlı suça konu belgelerin dosyada delil olarak saklanması yerine TCK'nun 54. maddesi gereğince zoralımına karar verilmesi,