Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/2000 K.2014/21261

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1- Suçtan zarar gören katılanın talimatla ifadesi alındığı sırada 5271 sayılı CMK’nun 234/1-b maddesindeki hakları hatırlatılıp, bu husus tutanağa geçirilmeden yargılamaya devamla karar verilmesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK'nun 231/6-c madde ve bendinde işaret olunan zarar kavramının kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği cihetle;

yargılama sırasındaki davranışı lehe değerlendirilip sanık hakkında, takdiri indirim hükümleri uygulanmasına ve tekrar suç işlemeyeceği konusunda kanaat oluştuğu belirtilip cezasının ertelenmesine karar verildiği halde, objektif ve sübjektif koşullar değerlendirilmeksizin ve suça konu belgenin sunulduğu menfi tespit davası hakkında 18.09.2008 tarihinde ''davanın açılmamış sayılmasına'' karar verilmesi hususu da dikkate alınmadan mağdurun zararının giderilmediği gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,