Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/2323 K.2013/7345

Sanığın, 765 sayılı Yasanın 342/1, 80, 522, 59/2. maddelerine göre 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına

l-)Sanığın, "dolandırıcılık" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "dolandırıcılık" suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun en son işlendiği 08.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

ancak yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK'nun 223/8 maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-)Cumhuriyet savcısı ile sanığın, "resmi belgede sahtecilik" suçundan verilen hükme yönelik temyizlerine gelince;

Serbest muhasebeci olan sanığın, daha önce muhasebesini tuttuğu ... isimli mükellefin işi terk dilekçesini verdiği 31.01.2004 tarihinden sonra, eşi ...'nu ...'ün işyerinde sigortalı işçi olarak çalışıyormuş gibi gösteren "işe giriş bildirgesini" geriye dönük olarak 01.02.2004 tarihinde işe başlamış gibi düzenleyip, işveren ... yerine sahte imza atarak 18.06.2004 tarihinde katılan kuruma vermesi, 23.06.2004 tarihinde de eşi ... adına düzenlediği sahte vizite kağıdı ile

eşinin hastanede yatarak tedavi edilmesini sağlamasından ibaret olayda; işveren ...'ün 31.01.2004 tarihinde işi terk dilekçesi vermesi nedeniyle sanık ile arasındaki muhasebecilik ilişkisinin sona erdiği gibi sanığın suça konu sahte belgeleri, görevi gereği muhasebeci sıfatıyla düzenleyip imzalamadığından, eyleminin memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturacağına ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre, Cumhuriyet savcısı ile sanığın yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'da cezaların içtimaı hükmünün yer almadığı, dolandırıcılık suçundan, lehe kabul edilen 5237 sayılı TCK.nun 158. maddesi ile hükmolunan hapis cezasının takdiren ertelenmesine karar verildiği gibi dolandırıcılık suçundan verilen bu cezanın, resmi belgede sahtecilik suçundan 765 sayılı TCK.nun 342/1, 80 ve 59/2. maddelerine göre verilen hapis cezası ile içtima edilmemiş olması da gözetildiğinde, başkaca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin, resmi belgede sahtecilik suçundan verilen ve 2 yıldan daha az olan hapis cezasının, koşulları oluşmadığından bahisle 647 sayılı Yasanın 6. maddesine göre ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,