Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/23743 K.2015/31417

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Resmi belgede sahtecilik suçlarının konusunu oluşturan belgenin, taşınabilen bir şey üzerine yazılıp da hukuki hüküm ifade eden bir olayı kanıtlamaya yarayan yazı olduğu, 5237 sayılı TCK'nun 204. maddesinin gerekçesinde de belirtildiği üzere, belgenin varlığının kabulü için yazılı kağıdın bulunmasının zorunlu olmadığı, bir metal levha üzerine yazı yazılması halinde de diğer unsurların varlığı durumunda, belgeden söz edilebileceği cihetle,sanığın metal üzerine yazılan araç şasi numarası ile araç plakalarında sahtecilik yaptığının iddia ve kabul edilmesi karşısında; eylemin kül halinde 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesine uyan resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgı sonucu mühürde sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

2-Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri mahkemeye ait olduğu cihetle suça konu belgelerin mahkemece incelenip özelliklerinin duruşma tutanağına yazılıp, gerekçeli kararda aldatma kabiliyetine haiz olup olmadığının tartışılması, denetime olanak verecek şekilde dosya arasında bulundurulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Suça konu belgelerin dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine hükmolunması,

4-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,