Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/24735 K.2015/30377

1- Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak suçunun oluşabilmesi için, yazılı veya sözlü beyan üzerine düzenlenen resmi belgenin konusunun tek başına, başka bir belgeye, başka bir araştırmaya gerek kalmadan ispat edici güce sahip olması gerekir.

Beyanı alan memur, doğruluğunu araştırıp, buna kanaat getirdikten sonra düzenlemek durumunda ise, yani belge kişinin beyanı yanında memur tarafından yapılacak inceleme ve araştırma sonucunda meydana getirilecek ise suç oluşmayacaktır. 08.07.2012 tarihinde yapılan ihbarla yaralama suçundan mahkumiyeti bulunan ve Ö.. isimli kişinin ehliyetini kullandığı bildirilen sanığın aynı gün yakalandığında Ö..

C.. adına düzenlenmiş ve sahte olmayan sürücü belgesini gösterdiği, yapılan parmak izi incelemesi sonucunda sanığın gerçek kimliğinin ortaya çıktığı, görevlilerce Ö..

C.. adına herhangi bir belge düzenlenmediği ve tutanakların gerçek kimlik bilgilerine göre tanzim edildiği anlaşılmakla; sanığın üzerine atılı resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı ve beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Adli emanetin 2012/5367 sırasında kayıtlı Ö.. C.. adına düzenlenmiş sahte olmayan sürücü belgesinin sahibine iadesi yerine dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi,