Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/24741 K.2015/30380

Sanığın eyleminin TCK.nun 268/1. maddesi aracılığı ile 267/1. maddesindeki suçu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışma görevi hüküm tarihi itibariyle üst dereceli asliye ceza mahkemesine ait ise de; 28.06.2014 tarihinde yayımlanan

6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 84/6. maddesi hükmü karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine: ancak;

1- Olay günü yapılan trafik kontrolünde, TCK'nun 179/3. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu oluşturacak şekilde 1.34 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın kendisini kardeşi K.. Ö.. olarak tanıttığının

anlaşılması karşısında, sanığın işlediği bir suç nedeni ile kendisi hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılmasını engellemek amacı ile gerçekte var olan bir kişinin kimlik veya kimlik bilgilerini kullanması eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 268/1. maddesi aracılığıyla anılan Yasanın 267/1. maddesi kapsamında iftira suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgı sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar

süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,