Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/25003 K.2014/9401

TCK’nun 203. maddesi, esasta bir şeyin saklanmasını veya varlığının olduğu gibi muhafazasını sağlamak üzere, kanunun veya yetkili makamların emrine uyularak konulmuş mührün kaldırılmasını cezalandırmaktadır.

Burada kamu idaresinin veya yasa ile yetkili makamlarının emri uyarınca bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için eşyayı koruma altına alan ve başkalarının eşya üzerinde işlemde bulunmalarını önleyen iradesi, yasaya uygun olarak konulan bir mühürle açıklanmakta olup bu mührün açığa vurduğu iradeyi etkisiz hale getirerek onu ihlal eden herhangi bir eylem ile suç işlenmiş olmaktadır.

Mühür bir işaret ve semboldür, o nedenle mührün maddi varlığına el sürülüp sürülmemesi suçun oluşmasına etkili değildir. Bu husus anılan maddede açıkça mührün konuluş amacına aykırı hareket etmek olarak belirtilmiştir. Zira, önemli olan mühürle sağlanmak istenen amacın engellenmesidir. Dolayısıyla bu amacı ihlal etmeyen bir eylem nedeniyle mühür bozma suçunun işlendiğinden de söz edilemeyecektir.

İnceleme konusu somut olaya gelince; sanığa ait ikametgahta 27.12.2006 tarihinde görevli memurlarca yapılan incelemede, kanca düşürmek suretiyle elektrik kullandığının tespit edilmesi nedeniyle sanık hakkında mühür bozma suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açılmış ise de, suçun oluşması için usulüne uygun mühürleme işleminin yapılması gerektiği, ancak katılan kurumun cevabi yazılarında mühürleme tutanağının bulunmadığının belirtilmesi karşısında, dosyada da yargılama konusu olaydan önceki tarihli sayacın katılan kurum görevlilerince mühürlendiğine dair belge aslı yada örneğinin olmaması da dikkate alındığında;

suça konu sayacın suç tarihinden önce kurum mührü ile mühürlendiği sabit olmadığından, mühür bozma suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,