Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/2557 K.2015/25177

Sanık hakkında, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6136 sayılı TCK'nun 13/1 maddesine göre hükmolunduğu anlaşılan cezanın açıkça lehe bulunması, 22.11.2001 tarihinde kesinleşip, 28.07.2006 tarihinde infaza edilen geçmiş hükümlülüğün tekerrüre esas teşkil eder nitelik taşıması ve teşdit uygulamasına dair mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bu hususlara ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

I-Sanığın, “6136 sayılı Yasaya muhalefet” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yeralan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden, fıkranın tamamını kapsar biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı; sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasa'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki TCK'nun 53. maddesinin tatbikine ilişkin paragraf hükümden çıkartılarak yerine "TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yeralan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilmeye,

1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,” şeklinde bir paragraf yazılmak suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanığın, “suç eşyasının satın alınması”, “diplomada sahtecilik”, “motorlu araç trafik tescil belgesinde sahtecilik” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1-Sanığın suça konu -2- adet çalıntı aracı bilerek satın almak suretiyle suç eşyasının satın alınması suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; söz konusu araçlardan orjinal plakası 34 DD 9172 olup üzerinde 68 AC 133 sayılı plaka takılı vaziyette sanıkta ele geçirilen araçla ilgili olarak, Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2007 tarih, 2006/419 esas 2007/354 sayılı kararı ile hırsızlık suçundan yargılanarak cezalandırılmış olduğunun anlaşılması karşısında, mükerrer yargılamanın önlenmesi,

suç vasfının tayini, suç çokluğu veya zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının belirlenmesi bakımından, anılan dava dosyası akıbetinin araştırılarak mümkünse birleştirilmesi, değilse celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanmasından sonra toplanan delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Belgelerde yapılan sahtecilik suçunda aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayini hakime ait olup; mahkemece suça konu suça konu motorlu araç trafik tescil belgesi ve diploma getirtilip incelenerek özellikleri duruşma tutanağına yazılmak suretiyle herhangi bir gözlem yapılmadan ve denetime olanak verecek şekilde dosya arasında bulundurulması gerektiği gözetilmeden gerekçeli kararda soyut olarak aldatma kabiliyetinin bulunduğu kabul edilerek eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

3-5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yeralan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden, fıkranın tamamını kapsar biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması,