Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/3230 K.2013/11203

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafıinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe Yasa belirlenirken suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun ilgili tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmasında, temel cezanın asgari hadden verilmesi nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 342/1, 59/2 ve 5237 sayılı TCK’nun 204/1, 62. maddeleri gereğince hükmolunan sonuç cezalar eşit ise de; 5237 sayılı TCK’nun uygulanması durumunda hapis cezasına mahkumiyetin doğal sonucu olarak anılan Yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğunun da uygulanması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun aleyhe olduğunun gözetilmemesi,

2- Kayden sabıkasız olup, geçmişteki hali, sosyal ilişkileri, suçtan sonraki davranış biçimi ve duruşmalardaki iyi hali dikkate alınarak hakkında takdiri indirim maddesi uygulanan, cezanın ertelenmesi halinde bir daha suç işlemeyeceği hususunda mahkemede olumlu kanaatin oluştuğu gerekçesiyle cezası ertelenen sanık hakkında, “kişilik özellikleri değerlendirilerek yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkemece vicdani kanaat oluşmadığı” yönündeki çelişkili gerekçelerle CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,