Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/378 K.2013/7416

Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.11.1999 gün, 1998/249, 1999/223 esas-karar sayılı hükmünün Yargıtay 6.Ceza Dairesi tarafından temyiz isteminin reddine karar verilerek kesinleşmesinden sonra, Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının talebi üzerine mahkemece 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile sonradan yürürlüğe giren yasaların ilgili tüm hükümleri somut olaya ayrı ayrı uygulanıp ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasa tespit edilerek uyarlama yargılaması yapılmak suretiyle verilen hükmün temyize tabi bulunduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki incelenmeksizin iade düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanıp lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümlünün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.