Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/5643 K.2013/4636

5252 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca “ağır hapis” cezasının “hapis” cezasına dönüşmesi nedeniyle lehe olan kanun hükümlerinin uygulanması kapsamında cezanın ertelenmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığı hususlarında verilecek son kararın infazı gerektiği cihetle; kuşkulara neden olunmaması için, 5271 sayılı CMK’nun 223-230. maddelerine uygun şekilde erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını değerlendirmesi sonucu yeniden hüküm kuran mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu yöne ilişen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre, önceki mahkumiyet hükümlerinin kesinleşmesinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca mahkemece duruşma açılarak önceki hükmolunan cezalar ile uygulanması gereken 5237 sayılı Yasa hükümlerinin denetime olanak verecek şekilde olaylara uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe

yasa belirlenip sonucuna göre hükümler kurulmuş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan hükümlüler müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Hükümlü ... hakkında kurulan hükümde; 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak,