Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/6477 K.2015/669

Her ne kadar sanığın mahkumiyetine yeter kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği biçimindeki gerekçe ile beraatine hükmolunmuş ise de, 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesinde öngörülen incelemenin dairede yapılmasına imkan veren istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden, faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan şirketin yetkilisi olan sanığa defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı cihetle, yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşılmakla, beraat kararı sonucu itibariyle doğru bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.