Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/929 K.2014/22375

1- TCK'nun 268. maddesinde düzenlenen “başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” suçunun oluşabilmesi için failin önce bir suç işlemesi daha sonra bu suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla adli makamlara başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini vermesi gerekmektedir.

Somut olayda, daha önceki tarihlerde işlediği belirtilen 28 ayrı suçtan aranan sanığın olay günü devriye görevi yapan kolluk görevlilerince tavırlarından şüphelenilmesi üzerine yapılan kimlik kontrolünde kendi fotoğrafı bulunan ancak F.

S.. adına düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanı ve sürücü belgesini ibraz etmiş ise de, faili belirsiz bir suç soruşturması sırasında fail olarak yakalanmadığı gibi olayda, kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemediği, başkasının kimliğini ya da kimlik bilgilerini kullanarak kendisini suçsuz, kimliğini ya da kimlik bilgilerini kullandığı gerçek kişiyi ise işlemediği bir suçun faili olarak göstermediği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 268. maddesinde düzenlenen iftira suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik sanığın sair temyiz itirazlarının reddine ancak, 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinde, "değişik zamanlarda" denilmesi karşısında; aynı anda gerçekleşen fiillerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı, ancak belge sayısının TCK'nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın tayininde nazara alınması gerektiğinden, sanığın üzerinde aynı tarihte ele geçen sahte sürücü belgesi ve nüfus cüzdanının farklı zamanda düzenlendiklerine ilişkin bir delil bulunmadığı cihetle, eylemin bir bütün olarak tek bir resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu ve eylemde zincirleme suç hükmünün uygulanma olanağının bulunmadığı gözetilmeden, TCK'nun 43. maddesi uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

.