Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/10745 K.2015/32299

Katılan ile müteaahhit olan sanık arasında, katılanın arsasına kat karşılığı inşaat yapılması için sözleşme yapıldığı, binanın imar mevzuatına uygun yapılmaması nedeniyle belediye tarafından yapı kullanım belgesi verilmediği, sanığın katılana iskan cezasının ödenmesi halinde ruhsat verileceğini söylemesi üzerine katılan tarafından sanığa 33.000 TL paranın ilgili belediyeye ceza olarak yatırılması için verildiği,

ancak ruhsat alınamaması nedeniyle katılanın parayı almak için sanığa alacak davası açtığı, bunun üzerine sanığın da katılanın adı soyadı ve imzasını kullanarak ilgili belediyeye hitaben bir dilekçe yazdığı ve söz konusu paranın bağış olarak yatırılmasını sağlamak amacıyla sahte dilekçe tanzim ettiğinin iddia edildiği olayda; sanığın katılandan aldığı parayı iskan cezası olarak yatırdığını, hatta parayı kredi kartı ile ödediğini, dilekçenin kendisi tarafından hazırlanmadığını, zaman zaman da iskan cezası olarak yatırılan paraların belediye tarafından bağış adı altında kabul edildiğini savunması ve vezne görevlisi olan tanık A.

A.'ın paranın bir kısmını kredi kartı ile tahsil ettiğini beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi bakımından, ödemenin yapıldığı kredi kartının kime ait olduğu,

sanığa ait olması halinde Şehitkamil Devlet hastanesinin cevabi yazısına göre o gün hastanede yatarak tedavi gören sanığın ödemeyi nasıl yapmış olabileceği hususları araştırılıp ayrıca ilgili belediyeden söz konusu cezaların belediye açısından kayıtlara muhasebeleştirme amacıyla bağış olarak intikali ettirilip ettirilmediği hususlarının sorulması ile toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi,