Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/13013 K.2014/18727

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 05.05.2014 gün ve 2014/8915/30142 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.05.2014 gün ve KYB 2014/182737 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık Murat Hallı’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 203/1, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/01/2014 tarihli ve 2013/190 esas, 2014/50 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 203/1. maddesi uyarınca 180 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 150 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası hesabıyla 3.000,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik ceza tayininde isabet görülmemiş ise de, olağanüstü ve istisnaî kanun yolu olan kanun yararına bozmanın aleyhe tesir etmeyeceği ve sonuca etkili bir durum meydana getirmeyeceği değerlendirilerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/10/2013 tarihli ve 2012/11480 esas, 2013/15670 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, mühür bozma suçunun oluşabilmesi için kanunun veya yetkili makamların emri uyarınca konulmuş bir mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi gerektiği, ihaleye dayalı olarak elektrik dağıtımı yapan ve kamu görevlisi statüsü bulunmayan özel şirket görevlilerince yapılacak mühürlemelerin ihlali durumunda, anılan suçun oluşmayacağı cihetle, somut olayda, özelleştirme uygulamaları neticesinde elektrik dağıtım ve satışının...

Elektrik Dağıtım A.Ş.'ne devredildiği tarihin araştırılarak bu tarihin sanığın mühür bozma eylemini gerçekleştirdiği 09/10/2008 tarihinden önce olması halinde atılı suçun yasal unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü: