Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/13045 K.2016/2633

Müştekinin kimlik bilgileri kullanılarak alınan sabit hattın sanığın ikamet ettiği evde kullanıldığı iddiasıyla hakkında açılan kamu davasında; sanığın söz konusu evde oturduğunu, ancak 2007 yılı sonunda mı yoksa 2008 yılında mı evden ayrıldığını hatırlamadığını, ayrıca evde oturduğu süre boyunca herhangi bir sabit hat kullanmadığını savunması karşısında;

gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından, sanığın hangi tarihler arasında kiracı olarak söz konusu evde oturduğunun tespit edilmesi ve dosya arasında bulunan telefon hattına ait görüşme dökümlerindeki kayıtlarda sıklık arzeden arayan ve aranan telefon abonelerinin kimlik bilgilerinin belirlenip bu kişilerin de tanık sıfatı ile ayrıntılı şekilde beyanlarına başvurulup hattın kim tarafından kullanıldığı tespit edildikten sonra suçun sübut bulması halinde hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı

Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 2. fıkrasındaki "İşletmeci veya adına iş yapan temsilcisine abonelik kaydı sırasında abonelik bilgileri konusunda gerçek dışı bilgi ve belge verilemez” hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,