Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/13541 K.2016/2112

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin 31.07.2006-26.06.2007 tarihleri olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, sanığın yinelenen kast ile yaklaşık bir yıl sonra müşteki adına yeniden abonelik hattı düzenlemesi eyleminden dolayı iki kez cezalandırılması gerekirken tek suç kabul edilerek bir kez cezalandırılması yoluna gidilmesi ve adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK 58. madde hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Sanığın, ...'in kimlik bilgilerini kullanarak 31.07.2006 ve 26.06.2007 tarihlerinde ... Bayiine müracaat edip sabit telefon hatlarına ait abonelik sözleşmelerini sahte olarak düzenlettirmekten ibaret eyleminin, 10.11.2008 gün ve 27050 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 2. fıkrasındaki "İşletmeci veya adına iş yapan temsilcisine abonelik kaydı sırasında abonelik bilgileri konusunda gerçek dışı belge ve bilgi verilemez" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunup, lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden “özel belgede sahtecilik” suçundan hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,