Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/13769 K.2016/4571

Sanığın “üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, öncelikle açılan bu iş yerinin faaliyetlerini bile ben sürdürmedim, sadece iş yeri benim adıma açıldı. İş yerini ... isimli şahıs işletti. Dolayısı ile orada ne olup ne olmadığından haberim yok.

Ben bir usulsüzlükte yapmış değilim” yönündeki savunmasına karşın; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından .... ve .... isimli şahısların araştırılarak, bulunmaları halinde dinlenmeleri gerekirse haklarında suç duyurusunda bulunulması, bu şahıslar hakkında dava açılması halinde davaların birleştirilmesi ile sahte fatura düzenleme eyleminin sanık tarafından gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin belirlenmesi için, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki" Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun.....

Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenleme karşısında; faturaların onaylı suretleri getirtilerek 213 sayılı Kanun'un 230. maddesinde öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilerek, sanık tarafından şirket faaliyetleriyle ilgili beyanname veya başka belge düzenlenip düzenlemediği, müdür veya ortak sıfatıyla şirketten maaş ya da pay alıp almadığının araştırılması,

sanığın imzaları alınarak şirketin kuruluş safhasında vergi dairesi ve ilgili kurumlara sunulan tüm belge asılları ile düzenlenen sahte faturalardaki yazı ve imzaların sanığa aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, düzenlenen sahte faturaları kullanan şirketler varsa yetkilileri dinlenerek faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları konusunda gerektiğinde sanıkla yüzleştirme de yapılarak sorulmasından sonra sonucuna göre hukuki durumun değerlendirilmesi yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,