Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/17551 K.2016/102

Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ... ile ağabeyi olan sanık ...'ın aynı konutta birlikte yaşadığı sabit olup, sanık ... hakkında başka bir mahkumiyetinin kesinleşmesi üzerine, onun yerine cezaevine girip 3,5 aya yakın bir süre cezaevinde kaldığı hususunun sanık ...'çe bilinmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu,

kaldı ki sanık ...' un eyleminden doğan tek menfaatin sanık ...'e ait olduğu ve sanık ...'ün sanık ...'u azmettirdiği anlaşıldığından tebliğnamenin 1. paragrafındaki bozma düşüncesine, keza suça konu nüfus cüzdanının nüfus müdürlüğünden alınmış olması karşısında aldatıcılık yeteneğinin bulunduğu anlaşıldığından tebliğnamenin 2. paragrafındaki bozma düşüncelerine iştirak olunmamış, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet,

vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.