Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/19129 K.2016/1865

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan yoksunluğun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. Sanık hakkında, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Suça konu belgeler ve plakanın yalnızca dosyada delil olarak saklanması yerine “Adli emanetin 2013/674 sırasında kayıtlı sahte plakanın TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine,aynı sırasında kayıtlı diğer belgelerin dosyada delil olarak muhafazasına” karar verilmesi,

yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükümden “Adli emanetin 2013/674 sırasında kayıtlı sahte plakanın TCK’nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine,aynı sırasında kayıtlı diğer belgelerin dosyada delil olarak muhafazasına” ibaresi çıkartılmak,