Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/20477 K.2015/22936

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı, 19.04.2005 gün ve 221-38 sayılı kararlarında ayrıntılı biçimde açıklandığı üzere; belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği cihetle; sanığın, babası olan ...'e ait suça konu çekleri, babasının bilgisi ve rızası dahilinde keşide ederek piyasaya sürmesi ve borcun sanık ve babası tarafından inkar edilmemesi karşısında, zarar verme kastıyla hareket ettiği yönünde mahkumiyetine yeter delil bulunmadığından, manevi unsuru oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinde "değişik zamanlarda" denildiğinden, aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı cihetle, suça konu çeklerin aynı hukuki ilişki kapsamında aynı anda keşide edilip piyasaya sürüldüğü kabul edildiğine göre, 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme suç koşullarının oluşmadığı, suça konu çek sayısının birden fazla oluşunun ise cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayininde dikkate alınması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle fazla cezaya hükmolunması,