Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/2467 K.2016/284

Sanığın akrabası olan müştekinin kimlik bilgilerini ele geçirip 29.07.2003 tarihinde nüfus cüzdanı talep belgesiyle nüfus müdürlüğünden nüfus cüzdanı aldığının iddia ve kabul edildiği olayda; müştekinin nüfus müdürlüğüne müracaatı ile olayın ortaya çıktığı, dosya kapsamından nüfus cüzdanının aslının ele geçmediği ve sanık tarafından kullanıldığı tespit edilemediğinden suç tarihi 29.07.2003 olup sanığa yüklenen suçun 765 sayılı TCK'nun 350/1-3. maddesi kapsamında kaldığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen "nüfus cüzdanında sahtecilik" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli dava zamanaşımının, suçun işlendiği 29.07.2003 tarihinden iddianamenin düzenlendiği 16.03.2012 tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,