Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/2931 K.2014/18122

22.10.2010 tarihli iddianameyle sanık hakkında "hırsızlık ve mühür bozma" suçlarından kamu davası açılıp, mahkemece 10.05.2012 gün ve 2010/833-2012/407 sayılı kararla her iki suçtan cezalandırılmasına karar verildiği, kararların sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.08.2012 günlü yazısı ile 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca sadece hırsızlık suçundan yeniden değerlendirme yapılması için dosyanın mahkemesine gönderildiği, iade kararından sonra mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında "mühür bozma" suçundan verilen 04.02.2013 gün 2012/565-725 sayılı ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu, sanık müdafiinin 10.05.2012 günlü ilk karara yönelik temyizine hasren yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığınca Dairemize gönderilen 12.11.2013 tarih ve 29415146-2525 sayılı cevabi yazıdan; suça konu mühürleme tutanaklarını düzenleyen Başkent Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin sanık hakkında mahkumiyet hükmüne esas alınan mühür bozma eylemlerine konu mühürleme tarihlerinden önce 28.01.2009'da özelleştirildiği anlaşılmış olup, mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunmasının zorunlu olduğu,

ne özelleştirme uygulamaları hakkındaki 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmediği, anlaşıldığından sanığa yüklenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,