KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2014/2949 E., 2016/4 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Ocak 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesi' nin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır bir cezayı içeren ...Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2003/58 Esas, 2006/143 Karar sayılı ilamı yerine daha az cezayı içeren... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2007/611 Esas, 2008/338 Karar sayılı hükümlülüğünün tekerrür uygulamasına esas alınması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 6. bendinde yer alan “....
Asliye Ceza Mahkemesi' nin 2007/611 esas, 2008/338 karar sayılı 08/07/2008 tarihinde kesinleşen ilamı” ibaresi çıkarılıp yerine “... Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2003/58 Esas, 2006/143 Karar sayılı ilamı ” ibaresi eklenmek ve aynı paragrafın sonuna “sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi uyarınca infaza eklemesi gereken süre yönünden ....
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2014/2949, K. 2016/4, 11 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama