KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2014/401 E., 2014/13808 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Temmuz 2014
- Tebliğname No
- 11 - 2013/247573
- Mahkemesi
- Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 12/06/2013
- Numarası
- 2013/171 (E) ve 2013/386 (K
- Suç
- Mühür bozma
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında Akdeniz Elektrik A.Ş.'nin 28.05.2013 tarihinde özelleştirildiği görülmekle tebliğnamede birinci ve ikinci paragraftaki bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1- Sanığın suçu işledikten sonra yargılama süresince gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği hususunda olumlu bir kanaat oluştuğundan cezasının ertelenmesine karar verildiği halde, duruşmada izlenen tutum ve davranışları ile yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu bir kanaat oluşmadığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmeyerek çelişki oluşturulması,
2- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK.nun 231/6-c madde ve bendinde işaret olunan, zarar kavramının kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu, dosyaya yansıyan somut bir zararın da olmadığı dikkate alındığında; adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında yasanın aradığı objektif ve subjektif şartlar karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde zarar karşılamadığından bahisle CMK.nun 231. maddesinin uygulanmaması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2014/401, K. 2014/13808, 9 Temmuz 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama