Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/4370 K.2014/20605

Sanığın işyerinin kendisine ait olmadığını savunup atılı suçlamayı kabul etmemesi, B.. M..'nin 2007/99 Esas sayılı dosyasında aynı eylemden yargılanıp beraat eden S. Y..'ın işyerinin kendisine ait olduğunu, ancak M. M.. lakaplı H.. İ.. ve arkadaşlarının işyerini zorla alıp, mührü kırıp çalıştırdığını beyan etmesi, tanık olarak dinlenen M. A..'ın bu beyanı teyit etmesi, yine aynı dosyada tanık olarak dinlenen K. K..'nın işyerinin S. Y..'ın olduğunu beyan etmesine rağmen, H..

İ..'in tehdit suçu nedeniyle yargılandığı Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/66 Esas sayılı dosyasında işyerinin H.. İ..'in olduğunu söylemesi, bu dosyada mahkeme kabulünün de işyerinin H.. İ.. ve M. A..'ın olduğu yönünde kabulünün bulunması, dinlenen tutanak tanıklarının ise işyerinin vergi levhasının S.

Y.. adına olduğu, ancak işlem sırasında orada olmadığından tutanağın K. K..tarafından imza edildiğinin belirtilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, öncelikle suç tarihinde suça konu içkili lokantanın yetkilisinin kim olduğunun ilgili idari birimden sorularak ve kolluk araştırması yaptırılarak belirlenmesi, adı geçen tüm şahısların celp edilip tanık olarak beyanlarına başvurup beyanlar arasındaki çelişkilerin giderilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi,