KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2014/4889 E., 2014/15709 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Eylül 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mühür bozma
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Sanık hakkında mühür bozma ve elektrik hırsızlığı suçundan verilen 17.03.2011 tarih ve 2010/741 Esas, 2011/151 Karar sayılı hükümlerin katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edildiği, ancak aynı ilamda elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükmün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.07.2012 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için iadesi üzerine mühür bozma suçundan yeniden hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, katılan vekili ve Cumhuriyet Savcısının 17.03.2011 tarihli mühür bozma suçundan verilen ilk hükme yönelik temyizine hasren dosya incelenip gereği görüşüldü:
1- Katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Katılan vekilinin 27.04.2011 tarihinde usulüne uygun tebliğ olunan hükmü, yasal süresinden sonra 05.05.2011 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2- Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarına gelince;
Borcundan dolayı elektriği kesilerek mühürlenen sayacın mührünün bozularak elektrik kullanıldığının iddia olunduğu olayda, 07.09.2007 tarihli suç tutanağında sayacın daha önceden mühürlü olduğuna ilişkin herhangi bir ibare bulunmadığı gibi 08.08.2006 tarihli mühürleme tutanağı aslı ya da okunaklı örneğinin dosya içinde bulunmadığı anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde tespiti amacıyla, 08.08.2006 tarihli mühürleme tutanağının aslı ya da okunaklı örneğinin katılan kurumdan getirtilip incelenmesi ve tutanağı düzenleyen görevlilerin de tanık olarak dinlenilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2014/4889, K. 2014/15709, 25 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama