KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2014/524 E., 2014/15860 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Eylül 2014
- Tebliğname No
- 11 - 2013/223475
- Mahkemesi
- Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 10/05/2013
- Numarası
- 2013/197 (E) ve 2013/305 (K
- Suç
- Mühür bozma
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığının Dairemize gönderdiği 12/11/2013 tarihli yazısından A.. Elektrik Dağıtım A.Ş'nin suç tarihinden sonra 28.05.2013 tarihinde özelleştirildiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
Mahkemece tekerrüre esas alınan ve 20.01.2010 tarihinde kesinleşen Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2009 tarih 2008/491 Esas ve 2009/1088 Karar sayılı sanığın erteli hapis cezası ile mahkumiyetine dair ilamının konusunun Antalya İli Merkez Z.. mahallesinde bulunan mülkiyeti hazineye ait araziye hakkı olmadan tecavüz etmek olduğu,
ancak bu hükmün verildiği 23.11.2009 tarihinden önce 14.03.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasanın 1. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154/1. maddesinde yapılan değişiklik ile hazine arazilerine yönelik tecavüz eylemlerinin madde kapsamından çıkartıldığının anlaşılması karşısında, sanığın “hakkı olmayan yere tecavüz etmek” suçundan dolayı adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan ilama ilişkin dava dosyası getirtilip incelenerek,
tekerrüre esas alınan hüküm ile ilgili kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağı mahkemesinden sorulup neticesine göre tekerrüre esas olup olmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına veya cezanın ertelenmesine karar verilip verilmeyeceğinin tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2014/524, K. 2014/15860, 29 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama