Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/3813 K.2015/27716

PTT Müdürlüğü'nde dağıtıcı olarak görev yapan sanığın, şikayetçi adına gönderilen tebligat evrakını, oturmadığını beyan ettiği adreste ve Ş.. K.. isimli yeğenine teslim ettiğine dair şerh düşmekten ibaret oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen olayda, Ş.. K.. adına atılan imzanın sanığa ait olmaması da birlikte değerlendirildiğinde, dosya kapsamına göre sahtecilik kastıyla hareket ettiği tespit edilemeyen sanığın eyleminin görevi ihmal suçunu oluşturacağı cihetle.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; değişen suç vasfına göre sanığa yüklenen “görevi ihmal” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 24.09.2002 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,