Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/4349 K.2017/4445

Sanıklar hakkında, müşteki adına oluşturulan sahte dilekçeyle yurt dışından getirilen cep telefonunun, müştekinin pasaportuna işletildiği iddiasıyla özel belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında, sanıkların üzerilerine atılı suçlamayı kabul etmemeleri karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, 20.11.2010 tarihli dilekçedeki imzanın, müşteki ve sanıklara aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonrasında toplanan tüm delillere göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi, suçun sübutu halinde;

hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez,

evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında, özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, sanıklara önödeme önerisinde bulunulması suretiyle hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,