Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/7179 K.2017/611

Cep telefonu bayii çalışanı olan sanığın, müşteki adına sahte abonelik sözleşmesi ile GSM hattı çıkarttığının iddia olunduğu olayda, sanığın abonelik sözleşmesini kendisinin doldurduğunu ve imzaladığını ancak müşteri adına hiç bir zaman sözleşmelere imza atmadığını savunması ve kriminal raporu içeriğinde abonman sözleşmesindeki el yazılarının sanığın eli ürünü olduğunun belirtilmesi karşısında; suça konu abonelik sözleşmesinin sanığın çalıştığı işyerinde düzenlenmesi ve bu işlemden doğan menfaatin sanığa ait olması karşısında suçun subuta erdiği gözetilerek,

hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez,

evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında, özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, sanığa ön ödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,