Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/7202 K.2017/319

Sanıkların birlikte hareket ederek [NUMARA] numaralı GSM hattı abonelik sözleşmesini sahte olarak düzenlemek sureti ile özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia olunan kamu davasında, sanıklardan ...’un bu sözleşmeyi diğer sanığın düzenlediği ve sözleşme üzerinde diğer sanığın kullandığı “buse” kodunun bulunduğunu beyan etmesi, dosyada alınan kriminal raporda sanık ...’in büyük harfle yazı örneklerinin yetersiz olması sebebiyle inceleme yapılamadığının bildirilmesi karşısında ;

gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanık ...’in suça konu sözleşmedeki yazı ve rakamları içeren büyük harfli yazı ve rakam örnekleri alınarak sözleşmedeki yazı ve rakamların sanığa ait olup olmadığına dair inceleme yaptırılması ve suça konu hatların HTS kayıtları celbedilip,

hatları fiilen kullanan kişilerden sorulmak sureti ile tespit edilerek sonucuna göre sanıklara yüklenen fiilin sübutu halinde hükümden sonra 19/02/2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan aynı Kanunun 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz,

bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri ve TCK'nın 7. maddesi karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunup lehe olan ve önödeme önerisi gerektiren sanıkların eyleminin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,