Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/7918 K.2017/1586

Suç tarihi itibariyle Gerçek İletişim isimli işyerinde çalışan sanığın, müşteki adına sahte abonelik sözleşmesi ile hat çıkarttığı iddiası ile açılan kamu davasında, sözleşme üzerindeki bir kısım yazıların sanığın eli ürünü olması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 30/4. maddesinde düzenlenen kaçınılmaz bir hatadan bahsedilemeyeceği ve suçun sübut bulduğu anlaşılmakla.

21.11.2013 tarihli celsede sanığa yapılan önödeme önerisinin de 5237 sayılı TCK’nın 75/2. maddesine uygun olmadığı gözetilerek, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz,

bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki suçu oluşturacağı gözetilip usulüne uygun ön ödeme önerisinde bulunularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,