Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/8333 K.2017/6770

1-)Sanığın katılan ... adına kayıtlı olan cep telefonu hattını sahte olduğunu bilerek kullanmak suretiyle üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia olunduğu somut olayda; sanığın savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi ve ....abonelik sözleşmesindeki katılan adına atılı imzanın ona ait çıkmaması, sanığın atılı suçu işlediğine dair tek delilin de suça konu hattın kullanıldığı IMEI numarasında sanığın üzerine kayıtlı hattında kullanılmış olduğunun tespit edilmiş olması karşısında; sanığın suça konu hattı sahte olduğunu bilerek kullandığına dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyete yeterli somut delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulmuş olması,

2-)Kabule göre de;

a-)Hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan aynı Kanunun 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez,

evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri ve TCK'nın 7. maddesi karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, sanığa ön ödeme önerisinde bulunulmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdirinde zorunluluk bulunması,