Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/8795 K.2017/7697

Sanık hakkında, müşteki ...'ya ait çalıntı araca,... sayılı plaka ile satışına ilişkin yetkileri kapsayan 15.12.2003 tarihli vekaletname ve aynı araca ilişkin ...sayılı plaka ile buna uygun motorlu araç trafik ve tescil belgesi düzenleyerek ayrıca müşteki .....'a ait çalıntı araca da.... sayılı plaka ve buna uygun motorlu araç trafik ve tescil belgesi düzenleyerek resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 tarih, 2013/11-397 E., 2014/202 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “resmi belgede sahtecilik” suçunun hukuki konusunun kamu güveni olduğu,

suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulü etkilemeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil suçtan zarar gören olacağının kabulü gerekeceği de gözetilerek;

açıklanan ilkeler doğrultusunda, sanığın tüm eylemlerinin bir bütün halinde 765 sayılı TCK'nın 342/2, 80 (5237 sayılı TCK'nın 204/1-3, 43) maddelerinde düzenlenen suça vücut vereceği cihetle, Dairemizin bozma ilamında belirtildiği şekilde, mahkemece ...sayılı plaka ile motorlu araç trafik ve tescil belgesi üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmamış ve aldatma niteliği yönünden herhangi bir değerlendirme yapılmamış ise de, suça konu vekaletnamenin sahte olduğu bilirkişi raporuyla tespit edilerek,

vekaletnamenin aldatma niteliği olduğunun belirlenmesi ve bu dava ile birleşen Düzce Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/63 Esas sayılı davasında, .... plakalı araç için düzenlenen trafik ve tescil belgelerinin sahte olduğunun ve aldatma niteliği bulunduğunun alınan ekspertiz raporu ile tespit edilmesi karşısında, aleyhe temyiz bulunmadığı da gözetilerek, diğer belgelerin incelenmemesi sonuca etkili olmayacağından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş;

lehe aleyhe kanun değerlendirmesinin 5237 sayılı TCK'nın 204/1, 204/3. maddeleri ile 765 sayılı TCK'nın 342/2. maddeleri arasında yapılması gerekirken, 765 sayılı TCK'nın 342/1. maddesi uyarınca karşılaştırma yapılması, 5237 sayılı TCK'nın 204/1 ve 204/3. maddeleri uyarınca alt sınırdan verilen cezaların, 765 sayılı TCK'nın 342/2. maddesi uyarınca alt sınırdan verilecek cezadan daha az olması ve gerekçeli kararda sonuç ceza belirlenirken sanığa 765 TCK’nın 350/1. maddesi uyarınca verilen 11 ay 20 gün hapis cezası yerine,

765 TCK’nın 491/2. maddesine göre verilen 11 ay 20 gün hapis cezasının esas alınması sonuca etkili olmayan yazım hatası olarak kabul edilmiş, suça konu belgeler hakkında mahallinde her zaman bir karar verilmesi ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.