Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/9222 K.2017/3327

1-Esen İletişim isimli işyeri sahibi olan sanığın, katılan ... adına....numaralı hatta ilişkin sahte GSM abonelik sözleşmesi düzenleyerek özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia olunan kamu davasında; sanığın "...suça konu sözleşme üzerindeki bayi kodu ve kaşenin kendisine ait olduğunu ancak, katılanı tanımadığını, abonelik için gelen kişilerin kimlik kontrolünü yaparak işlem yaptığını...” savunarak suçlamayı kabul etmemesi.

Diyarbakır Kriminal Laboratuvarı raporunda belge üzerindeki imza ve yazı örneklerinin kendi içinde tutarlılık göstermediği, aidiyetinin tespiti için makûl görülecek belirletici bulgular içermediği, gelişigüzel tersim edildikleri kanaati uyandırdığı, sanığa ve katılana aidiyeti hususunda müspet-menfi görüş bildirmek mümkün olmadığı belirtilmiş olduğundan;

maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, suça konu hatta ilişkin HTS raporları getirtilip bu hatla en çok görüşen kişiler dinlenilerek hattı fiilen kullanan kişi/kişilerin tespiti ile hattın ne şekilde alındığının belirlenmesi daha sonra toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi ,

2-Eylemin sübutu halinde ise; hükümden önce 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez,

evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri gereğince önödeme önerisinde bulunularak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,