Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/10112 K.2019/2476

1- Sanık hakkında, “2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma“ suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında faturaların gerçek alışverişlere dayandığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi ile dosya içerisinde yalnızca 2008 takvim yılında kullanılan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen karşıt inceleme raporlarının bulunduğunun anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

tüm takvim yıllarına ilişkin olarak sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen karşıt inceleme raporlarının birer suretinin dosya içerisine getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellefler hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi;

faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyenlerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyen şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2- Kabule göre de;

a) 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı,

Sincan Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 06.11.2013 tarihli 2013/23416 Soruşturma ve 2013/7955 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan Ankara Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı‘nın 10.09.2013 tarihli Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaasına uygun olarak sanık hakkında, “2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kamu davası açıldığı,

sanık hakkında “sahte fatura düzenleme” suçundan açılmış bir dava ve yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanma” suçları birbirine dönüşemeyeceği halde, kararın gerekçe kısmında hem “sahte fatura kullanma” hem de “sahte fatura düzenleme” suçlarından bahsedilip, hüküm fıkrasında ise “sahte fatura düzenleme“ suçundan hüküm kurulduğu belirtilmek suretiyle hükümde çelişkiye yol açılmış olması,

b) Sanık hakkında 213 sayılı VUK'nin 359/b ve 5237 sayılı TCK'nin 43. maddeleri uyarınca hükmedilen 3 yıl 9 ay hapis cezalarından, TCK'nin 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken hapis cezalarının "3 yıl 1 ay 15 gün" yerine "2 yıl 13 ay 15 gün" olarak yanlış hesaplanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

c) 2008 takvim yılı için ”25.01.2009”, 2009 takvim yılı için “25.01.2010”, 2010 takvim yılı için “25.12.2010” ve 2011 takvim yılı için “25.04.2011” olan suç tarihlerinin, gerekçeli karar başlığında “2008-2009-2010-2011” şeklinde yanlış yazılması,

d) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,