Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/10543 K.2018/4844

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna Muhalefet, Kasten Yaralama ve Resmi Belgede Sahtecilik suçlarından verilen hükümlere yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca hakim somut olayda; suçun işleniş biçimini, suçun işlenmesinde kullanılan araçları, suçun işlendiği zaman ve yeri, suç konusunun önem ve değerini, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını ve failin güttüğü amaç ve saiki göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanunî tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sının arasında temel cezayı belirler.

5237 sayılı TCK'nın “Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi” başlıklı 3/1. maddesi uyarınca suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur. Bu itibarla; kanunda öngörülen alt ve üst sınır arasında temel cezayı belirlemek hâkimin takdir ve değerlendirme yetkisi içindedir.

Ancak, Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca, hükümde bu takdirin denetimine olanak sağlayacak biçimde, hak ve nesafet kurallarına uygun, dosya içeriği ile uyumlu yasal ve yeterli gerekçesinin gösterilmesi zorunludur. Yasa metinlerindeki ifadelerin tekrarı bu metinlerdeki genel nitelikli ölçütler somut olaya ve failine özgülenmediği müddetçe yeterli bir gerekçe değildir.

Bu açıklamalar ışığında, sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, kemik kırığının derecesi dikkate alınarak üst hadden ceza tayin edilmiş ise de kemik kırığının TCK’nın 87/3. maddesine konu edilmiş ve artırım yapılmış olduğu anlaşılması karşısında aynı gerekçeyle TCK’nın 86/1. maddesi uyarınca temel cezanın tayininde üst sınırdan hüküm kurulması suretiyle orantılılık ilkesine aykırı olarak fazla ceza tayini,

2- Karşılıklı kavga şeklinde gerçekleşen olayda ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu hal nedeniyle kasten yaralama suçundan kurulan hükümde sanık lehine 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

3- Susma hakkı bulunan sanığın inkarından bahisle yasal olmayan gerekçeyle 6136 sayılı kanuna muhalefet, kasten yaralama ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlerde takdiri indirime dair 62. maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, yasaya aykırı,

4- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal karan ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,